Ik heb het weer geflikt! Mn 4e vierdaagse is voltooid. Het was weer een week met dubbele gevoelens, lekkerafzien dus.
Moet zeggen dat ik het erg leuk vond om deze blog bij te houden, vooral ook de reacties die ik van veel mensen heb gehad op welke manier dan ook (ja, er zijn tegenwoordig zoveel communicatie middelen).
Soms denk ik weleens, ik zou die 4daagse ook makkelijk in mijn eentje kunnen lopen, want je komt onderweg genoeg mensen tegen. Maar het is toch wel erg prettig om een paar wandelmaatjes te hebben. Vooral als je er zo af en toe (eigenlijk teveel, dit jaar) moet afzien. Even lekker klagen tegen mn maatjes, die mij weer kunnen opbeuren/ondersteunen. Es en Rif (samen met mij, toch de "harde kern" ieder jaar weer) bedankt! Natuurlijk ook Helen en Hanke (hank, ook al heb je maar 2 dagen meegedaan) bedankt!
Sowieso zijn er iedere dag weer bekenden langs de kant die ons supporten, wat erg fijn is. Dit jaar zaten de ouders van Helen iedere dag langs de kant van de route, met iets te eten en drinken voor ons, super!
De verzorgingspost van de gemeente was ook weer helemaal top. Het is er altijd gezellig en iedereen staat voor je klaar, even lekker bijtanken. Ook is het leuk om bij de verzorgingspost ieder jaar weer "wandelbekenden" tegen te komen, om ervaringen uit te wisselen en elkaar een hart onder de riem te steken.
Zoals ieder jaar, twijfel ik nu of ik volgend jaar nog mee ga doen. Want het is toch ook wel een pittig weekje en ik kan die vakantiedagen ook gebruiken om gewoon op vakantie te gaan. Maar als ik in februari die mail krijg voor de inschrijving gaat het toch weer kriebelen. Stiekem misschien toch nu al weer, ik zit nu het hele weekend moe en voldaan thuis op te bank na te genieten van de afgelopen dagen, `n heerlijk gevoel!
Misschien moet ik volgend jaar maar eens gaan trainen, die gedachte komt ook ieder jaar weer naar boven. Alleen dat trainen, vind ik niks, het kost zoveel tijd en er staat ook niemand langs de kant om je aan te moedigen, saai! Aan de andere kant is het misschien wel handig en dan wat minder afzien, maar ja, dan is het toch ook geen uitdaging meer? Ik zal er toch nog maar eens goed over nadenken.
Het weer zat natuurlijk ook niet echt mee, dit jaar. Tjonge, poncho aan, poncho uit, poncho aan, enz. enz.. Ik denk dat het weer mijn rug er niet beter op gemaakt heeft, je koelt snel af tijdens het rusten en het is een aanslag op je spieren en laat ik daar nou net last van hebben. Doe mij maar 30 graden, das ook extreem maar toch meer comfortabel. Helaas doe je daar niets aan.
Zoals het er nu voor staat, doen Hanke en Sandra volgend jaar ook met ons mee, Douwine en Helen ook? We zullen zien! Rif en Es hoef ik niet over na te denken, dat weet ik wel zeker. Ieder jaar tijdens/na de 4daagse zijn er toch behoorlijk wat mensen die zeggen het volgende jaar mee te doen, maar meestal zijn er maar 1 of 2 die het ook daadwerkelijk doen. Ik ben benieuwd, wie gaat de uitdaging aan?
Er is toch niets fijners dan lekkerafzien!
Groet Juul
zaterdag 19 juli 2008
De laatste loodjes,.....
Ik had gisteren al iets willen schrijven, maar heb me lekker laten leiden door mn vermoeidheid. Het is gelukt! Ik heb de 4daagse weer volbracht.
Gisterochtend ging mn wekker om 3.45u. Gelukkig was Michiel weer zo lief om mee op te staan om even mn blaren door te prikken, das pas echte liefde!
4.15u zijn we gestart, ook vandaag liep Hanke weer met ons mee. Weer kreeg ik na een uurtje lopen last van mn rug, balen! Samen met Hanke een kop koffie gedronken in de Hatert om mn rug ff bij te laten komen. Wat erg gezellig was, we zaten zo lekker dat we bijna vergeten waren dat we moesten gaan lopen. Ik had er in ieder geval wel de hele dag kunnen blijven zitten, maar ja, das ook zo zonde. Dus maar weer verder gelopen, Hanke moest op een gegeven moment stoppen om even een grote behoefte te doen, tja dat moet ook gebeuren. Ben in mn eentje verder gegaan, want stoppen kost soms ook erg veel energie. De pijn in mn rug kwam helaas weer opzetten, ben onderhand naar de verzorgingspost toe gestrompeld, waar de rest al was. Daar natuurlijk weer n broodje knakworst gegeten en koffie gedronken. Rifka heeft me op een massagetafel even een paar keer goed dubbelgevouwen zodat mn spieren weer wat meer mee werkten. Helaas, was het van korte duur, de pijn kwam na een tijdje lopen weer terug. Zo is het eigenlijk de hele dag gegaan; even stoppen, even geen pijn, pijn, stoppen, enz. enz.. Van "knalmomenten" is er geen sprake geweest, wel van afzien. Overal waar je komt krijg je gelukkig energie van de mensen langs de kant, heerlijke afleiding van de pijn. Er is een dorp dat er echt uitspringt en dat is Linden (zie foto`s, het zijn er een paar, er was nog veel meer), Linden is een dorp met 274 inwoners, maar het feest is groots. Niet normaal, in bijna iedere tuin is er versiering en staan er poppen en weet ik wat allemaal nog meer. Ieder jaar hebben ze n ander thema, het schijnt voor de inwoners een soort van carnaval te zijn.
Na Linden, komt Beers (gelukkig weer een moment om naar toe te leven), daar krijgen we ieder jaar bij een bekende van Rifka heerlijke tomatensoep. Normaal is Esther degene die daar erg aan toe is, maar dit jaar was ik het. Je zou kunnen zeggen helaas, maar ik ben blij voor Esther dat ik deze 4daagse eens n keer het meest heb afgezien van de "harde kern". Na Beers, komt Cuijk. Vanaf Cuijk begint het echte feest, overal mensen, muziek, de eerste gladiolen die uitgedeeld worden. Al kon ik er ietsje minder van genieten dit jaar, het was weer geweldig, je wordt gedragen door de mensen langs de kant. Het is een bijna idiote onverstelbare gebeurtenis en dat alles voor 4 dagen lopen. Je gaat je toch een soort van "held" voelen, das best lekker!
Op de Via Gladiola (voor de mensen die het niet weten, 1x per jaar heet de Sint Annastraat zo, omdat de wandelaars hier Nijmegen weer binnenkomen) is het feest helemaal super! Rijen dik mensen, tribunes vol, gaaf! Daar doe je het toch voor, het einde, eindelijk zit het erop.
Het was weer een weekje lekker afzien.
Gisterochtend ging mn wekker om 3.45u. Gelukkig was Michiel weer zo lief om mee op te staan om even mn blaren door te prikken, das pas echte liefde!
4.15u zijn we gestart, ook vandaag liep Hanke weer met ons mee. Weer kreeg ik na een uurtje lopen last van mn rug, balen! Samen met Hanke een kop koffie gedronken in de Hatert om mn rug ff bij te laten komen. Wat erg gezellig was, we zaten zo lekker dat we bijna vergeten waren dat we moesten gaan lopen. Ik had er in ieder geval wel de hele dag kunnen blijven zitten, maar ja, das ook zo zonde. Dus maar weer verder gelopen, Hanke moest op een gegeven moment stoppen om even een grote behoefte te doen, tja dat moet ook gebeuren. Ben in mn eentje verder gegaan, want stoppen kost soms ook erg veel energie. De pijn in mn rug kwam helaas weer opzetten, ben onderhand naar de verzorgingspost toe gestrompeld, waar de rest al was. Daar natuurlijk weer n broodje knakworst gegeten en koffie gedronken. Rifka heeft me op een massagetafel even een paar keer goed dubbelgevouwen zodat mn spieren weer wat meer mee werkten. Helaas, was het van korte duur, de pijn kwam na een tijdje lopen weer terug. Zo is het eigenlijk de hele dag gegaan; even stoppen, even geen pijn, pijn, stoppen, enz. enz.. Van "knalmomenten" is er geen sprake geweest, wel van afzien. Overal waar je komt krijg je gelukkig energie van de mensen langs de kant, heerlijke afleiding van de pijn. Er is een dorp dat er echt uitspringt en dat is Linden (zie foto`s, het zijn er een paar, er was nog veel meer), Linden is een dorp met 274 inwoners, maar het feest is groots. Niet normaal, in bijna iedere tuin is er versiering en staan er poppen en weet ik wat allemaal nog meer. Ieder jaar hebben ze n ander thema, het schijnt voor de inwoners een soort van carnaval te zijn.
Na Linden, komt Beers (gelukkig weer een moment om naar toe te leven), daar krijgen we ieder jaar bij een bekende van Rifka heerlijke tomatensoep. Normaal is Esther degene die daar erg aan toe is, maar dit jaar was ik het. Je zou kunnen zeggen helaas, maar ik ben blij voor Esther dat ik deze 4daagse eens n keer het meest heb afgezien van de "harde kern". Na Beers, komt Cuijk. Vanaf Cuijk begint het echte feest, overal mensen, muziek, de eerste gladiolen die uitgedeeld worden. Al kon ik er ietsje minder van genieten dit jaar, het was weer geweldig, je wordt gedragen door de mensen langs de kant. Het is een bijna idiote onverstelbare gebeurtenis en dat alles voor 4 dagen lopen. Je gaat je toch een soort van "held" voelen, das best lekker!
Op de Via Gladiola (voor de mensen die het niet weten, 1x per jaar heet de Sint Annastraat zo, omdat de wandelaars hier Nijmegen weer binnenkomen) is het feest helemaal super! Rijen dik mensen, tribunes vol, gaaf! Daar doe je het toch voor, het einde, eindelijk zit het erop.
Het was weer een weekje lekker afzien.
donderdag 17 juli 2008
Vanochtend weer lekker om 4.45u opgestaan. Gelukkig was Michiel zo lief om even mee op te staan om mn blaren door te prikken. Voeten weer getaped en weer op naar de start. Het 1e uur ging prima, maar daarna kreeg ik pijn in mn rug. Op een gegeven moment maar even in mn eentje gaan lopen, want echt sociaal was ik niet meer, eerlijk gezegd kon ik geen andere mensen meer verdragen. Das best last tussen iets van 40.000 lopers en dan nog al die mensen langs de kant ook om 6u `s ochtends. Soms denk ik ook, van mij had je je bed niet uit hoeven komen zo vroeg om lang de kant te staan. Zeker de mensen die vrolijk goeie morgen naar je roepen en beledigd lijken wanneer je niet terug groet.
Na een tijdje alleen lopen ging t ff niet meer, mn wandelmaatjes gebeld en die hebben me opgezocht. Het schijnt dat ik er wat zielig bij zat op een (kleuterformaat) bankje bij een kleuterschool. Rif heeft me ff laten rekken en strekken en toen heb ik mezelf maar op de automatische piloot gezet naar onze 1e verzorgingspost. Na `n kop koffie, `n broodje knakworst en Rif die mij even heeft dubbelgevouwen, ging t wel ietsje beter.
Toen ik weer ging lopen was mn rug weer redelijk, maar mentaal zat ik er doorheen. Dus muziekje op en toch maar even een beetje gaan "knallen". Onderweg kwam ik een man tegen die wat moeilijk liep, toen ben ik hem maar even gaan oppeppen (toch prettig om je even op n ander te focussen) en hebben we samen een eind gelopen en gezellig gekletst. Daarna voelde ik me n stuk beter en heb ik eigenlijk de rest vd dag wel lekker gelopen. Natuurlijk hebben we ook weer n paar keer regen gehad vandaag, maar dat viel gelukkig mee.
De 7 heuvelen waren weer lekker, toen ik Nijmegen binnenkwam en het niet zo druk was ben ik maar n stukje gaan hardlopen (ja, het mag niet, maar wie heeft dat nou door? en het was nou ook niet meer dan een meter of 500), das lekker even een andere belasting van je voeten/benen.
Daarna kreeg ik net voor de finish een warm onthaal op de graafsedwarsweg, waar bekenden langs de kant stonden. Gezellig ff wat gedronken daar en toen naar huis gegaan.
Zo, het grootste deel zit erop. Nog 1 dagje, dat moet wel lukken (tenzij er iets raars gebeurt).
Oja, voor wie zich afvraagt (ze staat op de foto) wie is Hanke? Hanke heeft vandaag gezellig (illegaal) een dagje met ons mee gelopen en blaren gescoort. Top Hanke! Maar volgend jaar ga je hopelijk eens 4 dagen mee doen.
Ook vandaag heb ik weer een paar foto`s. Voor de liefhebbers een paar van mn voeten na het lopen, je bent dus gewaarschuwd. Gelukkig zit de tape er nog wel op dus is het ietsje minder schokkend en die witte troep om mn voeten is gewoon voetpoeder, geen vage troep dus.
Na een tijdje alleen lopen ging t ff niet meer, mn wandelmaatjes gebeld en die hebben me opgezocht. Het schijnt dat ik er wat zielig bij zat op een (kleuterformaat) bankje bij een kleuterschool. Rif heeft me ff laten rekken en strekken en toen heb ik mezelf maar op de automatische piloot gezet naar onze 1e verzorgingspost. Na `n kop koffie, `n broodje knakworst en Rif die mij even heeft dubbelgevouwen, ging t wel ietsje beter.
Toen ik weer ging lopen was mn rug weer redelijk, maar mentaal zat ik er doorheen. Dus muziekje op en toch maar even een beetje gaan "knallen". Onderweg kwam ik een man tegen die wat moeilijk liep, toen ben ik hem maar even gaan oppeppen (toch prettig om je even op n ander te focussen) en hebben we samen een eind gelopen en gezellig gekletst. Daarna voelde ik me n stuk beter en heb ik eigenlijk de rest vd dag wel lekker gelopen. Natuurlijk hebben we ook weer n paar keer regen gehad vandaag, maar dat viel gelukkig mee.
De 7 heuvelen waren weer lekker, toen ik Nijmegen binnenkwam en het niet zo druk was ben ik maar n stukje gaan hardlopen (ja, het mag niet, maar wie heeft dat nou door? en het was nou ook niet meer dan een meter of 500), das lekker even een andere belasting van je voeten/benen.
Daarna kreeg ik net voor de finish een warm onthaal op de graafsedwarsweg, waar bekenden langs de kant stonden. Gezellig ff wat gedronken daar en toen naar huis gegaan.
Zo, het grootste deel zit erop. Nog 1 dagje, dat moet wel lukken (tenzij er iets raars gebeurt).
Oja, voor wie zich afvraagt (ze staat op de foto) wie is Hanke? Hanke heeft vandaag gezellig (illegaal) een dagje met ons mee gelopen en blaren gescoort. Top Hanke! Maar volgend jaar ga je hopelijk eens 4 dagen mee doen.
Ook vandaag heb ik weer een paar foto`s. Voor de liefhebbers een paar van mn voeten na het lopen, je bent dus gewaarschuwd. Gelukkig zit de tape er nog wel op dus is het ietsje minder schokkend en die witte troep om mn voeten is gewoon voetpoeder, geen vage troep dus.
woensdag 16 juli 2008
Bloed, zweet en blaren
De tweede dag. Wat zal ik ervan zeggen?
Ben begonnen met het doorprikken van mn blaren vanochtend en heb daarna mn voeten getaped. Bij de start was het nog droog maar helaas was t vanochtend een paar uur druilerig. De route op de 2e dag is ook niet echt geweldig, tenzij je Wijchenaar bent of erg van Wijchen houdt. Want je gaat namelijk eerst een stukje Wijchen in, dan er weer uit, er weer in en er weer uit. Verder is er buiten de dorpen, waar het meestal leuk lopen is vanwege het enthousiasme van de mensen langs de kant, weinig aan. Lange rechte stukken, de vermoeidheid+slaapgebrek die beginnen toe te slaan.
Vanochtend had ik me voorgenomen om positief te blijven, maar de lol was er zo`n 3 uur voor het eind echt vanaf. Pijn in mn voeten en ik voelde de blaren door de tape heen opzetten en tijdens ons rustmoment had ik het gevoel in slaap te vallen, ook al was ik in gesprek met anderen. Heb wel lekker mogen klagen tegen mijn wandelmaatjes, zij zijn er gelukkig aan gewend dat ik de dinsdag niet te pruimen ben. Wat wel positief was (ondanks het vroege opstaan) was de vroege start, het was minder druk op de route, meer ruimte om te lopen en inhalen zonder door de berm te hoeven, das wel zo prettig.
Voor de mensen die meedoen aan de blaren poule, hier de tussenstand. Gisteravond kwam ik er nog achter dat een vermoedelijke blaar geen blaar was, maar wees gerust vandaag zat ie er. Verder heb ik er nog n blaar bij gescoord, aan de linkerkant, dus links staat op 3 en rechts op 2.
Na het lopen heb ik een heerlijke massage gehad vanmiddag (Saskia bedankt!), waardoor ik nu helemaal ontspannen op de bank zit en bijna de pijn in mn voeten vergeet.
Er spookt nog van alles door mn hoofd, dat ik vast met jullie had willen delen, maar ik hou `t kort vandaag, want ik ben ontzettend moe.
Morgen weer een dag! De 3e, mijn favoriete dag de 7 heuvelen (en dat meen ik!).
Ben begonnen met het doorprikken van mn blaren vanochtend en heb daarna mn voeten getaped. Bij de start was het nog droog maar helaas was t vanochtend een paar uur druilerig. De route op de 2e dag is ook niet echt geweldig, tenzij je Wijchenaar bent of erg van Wijchen houdt. Want je gaat namelijk eerst een stukje Wijchen in, dan er weer uit, er weer in en er weer uit. Verder is er buiten de dorpen, waar het meestal leuk lopen is vanwege het enthousiasme van de mensen langs de kant, weinig aan. Lange rechte stukken, de vermoeidheid+slaapgebrek die beginnen toe te slaan.
Vanochtend had ik me voorgenomen om positief te blijven, maar de lol was er zo`n 3 uur voor het eind echt vanaf. Pijn in mn voeten en ik voelde de blaren door de tape heen opzetten en tijdens ons rustmoment had ik het gevoel in slaap te vallen, ook al was ik in gesprek met anderen. Heb wel lekker mogen klagen tegen mijn wandelmaatjes, zij zijn er gelukkig aan gewend dat ik de dinsdag niet te pruimen ben. Wat wel positief was (ondanks het vroege opstaan) was de vroege start, het was minder druk op de route, meer ruimte om te lopen en inhalen zonder door de berm te hoeven, das wel zo prettig.
Voor de mensen die meedoen aan de blaren poule, hier de tussenstand. Gisteravond kwam ik er nog achter dat een vermoedelijke blaar geen blaar was, maar wees gerust vandaag zat ie er. Verder heb ik er nog n blaar bij gescoord, aan de linkerkant, dus links staat op 3 en rechts op 2.
Na het lopen heb ik een heerlijke massage gehad vanmiddag (Saskia bedankt!), waardoor ik nu helemaal ontspannen op de bank zit en bijna de pijn in mn voeten vergeet.
Er spookt nog van alles door mn hoofd, dat ik vast met jullie had willen delen, maar ik hou `t kort vandaag, want ik ben ontzettend moe.
Morgen weer een dag! De 3e, mijn favoriete dag de 7 heuvelen (en dat meen ik!).
dinsdag 15 juli 2008
De kop is er af!
Na een onrustige nacht, met veel gewoel en te licht slapen (fijn met lawaai van de feestgangers die terug uit de stad komen) was het dan zover.
Om 6.15u zijn we gestart. Het was een heerlijk dagje wandelen, het zonnetje scheen en iedereen was nog lekker fris. Ben toch maar op mn sandalen gaan lopen en das goed bevallen, lekker een beetje frisse lucht voor mn voeten. Heb vandaag weer een paar lekkere "knal" momenten gehad, ff lekker in mn eentje n lekker muziekje in mn oren en als een soort van speedy gonzales (maar dan wandelend, rennen is immers verboden) langs iedereen heen lopen. Om vervolgens mobiel contact op te nemen met mn wandelmaatjes om door te geven waar ik sta, ze opwachten en even lekker relaxed langs de kant de langs lopende meute te aanschouwen en mn rug/spieren die zeer doen ff rust te geven. Helaas houdt het "knallen" vaak in dat je door de berm loopt, vooral na Elst waar de 30 en de 50 km zich bij de 40 km voegen. Ben toch wel regelmatig een soort van "bermtoerist".
Hier het moment waar velen op wachten! Kreeg zelfs een smsje van n niet nader te noemen collega die vroeg naar de tussenstand, ach ja, geen beter vermaak dan leedvermaak! Ik kan het me wel voorstellen hoor! Ik zal het even uitgebreid vertellen.
Ja!!!!
Ik heb blaren gelopen. Hoeveel? Volgens mij zijn het er 4 stuks en mooi verdeeld 2 rechts en 2 links, om precies te zijn mn l+r kleine teen en l+r bovenop het randje van de bal van mn voet precies in t midden van mn grote teen (volg je m nog?) . Zit nu nog met mn voeten in een badje en ga mn voeten staks nog grondiger inspecteren, wie weet wat ik nog ontdek door vermoeide/pijnlijke voeten weet je niet zo goed meer wat je waar moet voelen, omdat er teveel is om te voelen.
Mn rug valt mee, ik heb er wel last van en natuurlijk wat meer dan normaal. Niet te lang doorlopen als de pijn van mn rug gaat doortrekken via mn bil mn been in, even rust nemen en dan zakt de pijn.
Rif en Es zijn geselecteerd voor een proef met n chip, op de site www.de4daagselive.nl kun je live checken waar zij lopen (of eigenlijk wij, want ik loop er meest vd tijd naast, al ga ik er soms even vandoor). Op de site moet je bij wandelaar zoeken de inschrijfnr intikken de nrs zijn 40K583 en 40M540, je moet dan op de dag klikken om te zien hoe laat we waar waren.
Ga mn voeten maar eens even aandacht geven. Daarna maar eens mn bed in, morgen voort eerst de vroege start 5.15u vertrekken. dat betekend 4u opstaan, n plens koud water in mn gezicht gooien, koffie zetten, ontbijten, voeten tapen, schoenen aan, blaren op zn plek trappen en klaar voor de start!
De tweede dag, de lastigste dag voor mij.
Hoe dat komt? Dat zien we morgen wel!
Om 6.15u zijn we gestart. Het was een heerlijk dagje wandelen, het zonnetje scheen en iedereen was nog lekker fris. Ben toch maar op mn sandalen gaan lopen en das goed bevallen, lekker een beetje frisse lucht voor mn voeten. Heb vandaag weer een paar lekkere "knal" momenten gehad, ff lekker in mn eentje n lekker muziekje in mn oren en als een soort van speedy gonzales (maar dan wandelend, rennen is immers verboden) langs iedereen heen lopen. Om vervolgens mobiel contact op te nemen met mn wandelmaatjes om door te geven waar ik sta, ze opwachten en even lekker relaxed langs de kant de langs lopende meute te aanschouwen en mn rug/spieren die zeer doen ff rust te geven. Helaas houdt het "knallen" vaak in dat je door de berm loopt, vooral na Elst waar de 30 en de 50 km zich bij de 40 km voegen. Ben toch wel regelmatig een soort van "bermtoerist".
Hier het moment waar velen op wachten! Kreeg zelfs een smsje van n niet nader te noemen collega die vroeg naar de tussenstand, ach ja, geen beter vermaak dan leedvermaak! Ik kan het me wel voorstellen hoor! Ik zal het even uitgebreid vertellen.
Ja!!!!
Ik heb blaren gelopen. Hoeveel? Volgens mij zijn het er 4 stuks en mooi verdeeld 2 rechts en 2 links, om precies te zijn mn l+r kleine teen en l+r bovenop het randje van de bal van mn voet precies in t midden van mn grote teen (volg je m nog?) . Zit nu nog met mn voeten in een badje en ga mn voeten staks nog grondiger inspecteren, wie weet wat ik nog ontdek door vermoeide/pijnlijke voeten weet je niet zo goed meer wat je waar moet voelen, omdat er teveel is om te voelen.
Mn rug valt mee, ik heb er wel last van en natuurlijk wat meer dan normaal. Niet te lang doorlopen als de pijn van mn rug gaat doortrekken via mn bil mn been in, even rust nemen en dan zakt de pijn.
Rif en Es zijn geselecteerd voor een proef met n chip, op de site www.de4daagselive.nl kun je live checken waar zij lopen (of eigenlijk wij, want ik loop er meest vd tijd naast, al ga ik er soms even vandoor). Op de site moet je bij wandelaar zoeken de inschrijfnr intikken de nrs zijn 40K583 en 40M540, je moet dan op de dag klikken om te zien hoe laat we waar waren.
Ga mn voeten maar eens even aandacht geven. Daarna maar eens mn bed in, morgen voort eerst de vroege start 5.15u vertrekken. dat betekend 4u opstaan, n plens koud water in mn gezicht gooien, koffie zetten, ontbijten, voeten tapen, schoenen aan, blaren op zn plek trappen en klaar voor de start!
De tweede dag, de lastigste dag voor mij.
Hoe dat komt? Dat zien we morgen wel!
maandag 14 juli 2008
Nog 1 nachtje!
Nog een half nachtje om precies te zijn, want meestal komt het er niet zo van. Ieder jaar weer probeer ik braaf op tijd in mn bed te liggen, om in ieder geval uitgeslapen aan de start te staan. Helaas, lukt t nooit. als een klein kind dat jarig is lig ik meestal in bed, maar dan te peinzen over of ik wel alles mee heb, mn tape, extra t-shirts, sokken, mn bovenarmzweetbandjes(misschien dat ik dit nog wel n keer uitleg deze week) enz. enz..
Vanochtend naar de podotherapeut geweest, gelukkig hoefde er niets gemanipuleerd te worden en zat alles al op z`n plek. De podo heeft mee aangeboden dat als er iets verkeerd schiet ik langs mag komen deze week, super!
Vanmiddag mn wandel- attributen/outfit bij elkaar gezocht, zodat ik morgenochtend niet met mn duffe hoofd van alles moet zoeken en misschien wat sneller slaap vannacht. Als je goed gekeken hebt naar de afbeelding bij dit bericht, kan het je niet ontgaan zijn dat ik 2 paar schoenen heb klaargezet. Ik twijfel nog of ik op mn sandalen of mn wandelschoenen ga lopen. Heb besloten te beginnen op mn sandelen, het voordeel hiervan is dat mn voeten niet zo enorm broeierig worden. Alleen heb ik geen idee of ik het hier 40 km op kan lopen, dus voor de zekerheid neem ik mn gewone wandelschoenen ook maar mee. Het lijkt zo makkelijk een paar dagen lopen, maar je hebt ook nog allerlei zware afwegingen te maken. Zoals de schoenen, ga ik nou wel of niet mn voeten tapen, wat waren ook al weer de plekken die moet tapen als ik ga tapen. Ja, ja misschien draaf ik een beetje door, maar laat ik eerlijk zijn, het spookt wel door mn hoofd.
Vanmiddag mn wandel- attributen/outfit bij elkaar gezocht, zodat ik morgenochtend niet met mn duffe hoofd van alles moet zoeken en misschien wat sneller slaap vannacht. Als je goed gekeken hebt naar de afbeelding bij dit bericht, kan het je niet ontgaan zijn dat ik 2 paar schoenen heb klaargezet. Ik twijfel nog of ik op mn sandalen of mn wandelschoenen ga lopen. Heb besloten te beginnen op mn sandelen, het voordeel hiervan is dat mn voeten niet zo enorm broeierig worden. Alleen heb ik geen idee of ik het hier 40 km op kan lopen, dus voor de zekerheid neem ik mn gewone wandelschoenen ook maar mee. Het lijkt zo makkelijk een paar dagen lopen, maar je hebt ook nog allerlei zware afwegingen te maken. Zoals de schoenen, ga ik nou wel of niet mn voeten tapen, wat waren ook al weer de plekken die moet tapen als ik ga tapen. Ja, ja misschien draaf ik een beetje door, maar laat ik eerlijk zijn, het spookt wel door mn hoofd.
Op de foto zie je ook het shirt van de gemeente Nijmegen, mijn wandelmaatjes gaan het shirt dragen. Alleen doe ik m niet aan (behalve op vrijdag de laatste kilometers, moet Thom en zijn consorten toch bedanken tijdens het defile voor de verzorging die we krijgen van de gemeente). De ervaring heeft mij geleerd dat ik dan ieder half uur een ander (droog) shirt aanmoet trekken, omdat ik meer waterdamp afscheid dan de gemiddelde mens, anders krijg ik schuurplekken. Gelukkig heb je tegenwoordig shirts met hi-tec/ademende vezels die ervoor zorgen dat ik niet met rauwe oksels hoef rond te lopen tijdens/na de 4daagse.
Nou zoals je leest ben ik optimaal voorbereid, laat de 4daagse maar beginnen!
Mn gedachten gaan vandaag veel uit naar Douwine, die ook mee zou lopen. Als alles gaat zoals gepland, wordt haar vader vandaag verlost van ondraaglijk en uitzichtloos lijden. Pfff, heb zelf natuurlijk pas mn moeder verloren, het is gewoon ellendig.
Douw ik wens jou, Eelco enHet enige wat ik nu kan doen is deze 4daagse opdragen aan Douws Pa en mijn Ma. Al moet ik kruipen!
je famillie heel veel sterkte toe de komende tijd
vrijdag 11 juli 2008
Lekker Afzien!?!?
Ik kan nou niet echt zeggen dat ik er "klaar" voor ben, ook al heb ik dit jaar meer getraind dan eerder (oké, denk iets van 75km ipv `n middagje). Aan de training zal t dus niet liggen ;-)
Heb veel last van mn rug en moet zeggen dat dat ervoor zorgt dat ik er tegenop zie. Want helaas trekt die pijn van mn rug door mn bil, via mn knie naar mn enkel of andersom (ja, volg je het nog?). Dat komt door een of ander botje in mn voet & en mn kuitbeen, die soms van hun plaats schieten. Nou heb ik een goed aanvullend verzekeringspakket en ga ik hiervoor naar de chiropractor en de podotherapeut en zij zeggen beiden iets anders. De chiro zegt dat t aan mn rug ligt en de podo aan mn voeten. Tja, wat moet je daar nou mee. Gelukkig heb ik me goed voorbereid en heb ik me afgelopen dinsdag nog ff laten kraken en ga ik maandag nog even bij de podotherapeut langs om in ieder geval met mn botten in de juiste positie te starten.
Ben er dus helemaal klaar voor!
Gewoon 4 dagen lekker afzien!
Oftewel:
- Je afvragen waar je ook al weer aan begonnen bent
- Even lekker helemaal niet anders hoeven dan wandelen
- Blaren
- De geweldige ontvangst, waar je ook komt
- Idioot vroeg opstaan
- De veelal (dronken) feestgangers die op weg naar hun bed zijn begroeten terwijl ik op weg ben naar de stad. (Hier is in dit geval toch wel sprake van een verstoord dag-/nachtritme in beide gevallen)
- Na 2 dagen wandelen, je schoenen liever niet meer aan willen doen en gewoon lekker in bed blijven liggen als de wekker gaat om 4.30u
- Me irriteren aan die (dronken) feestganger die even lallend een eind gaat mee lopen bij de start, "ga lekker slapen joh!"
- Gewoon gezellig een praatje maken met een volslagen onbekende
- Pijn in mn rug/heup/been/enkel (of toch niet? positief blijven denken:-)
- 160 kilometer opgescheept zitten met mn wandelmaatjes ;-)
- Lekker bijtanken bij de verzorgingspost (met dank aan de Gem. Nijmegen), een broodje knakworst om 8u `s ochtends, heerlijk!
Dit is nog maar een klein deel van mijn 4daagse gevoel, er zal nog meer volgen....
Abonneren op:
Posts (Atom)











