Nabeschouwing

Ik heb het weer geflikt! Mn 4e vierdaagse is voltooid. Het was weer een week met dubbele gevoelens, lekkerafzien dus.
Moet zeggen dat ik het erg leuk vond om deze blog bij te houden, vooral ook de reacties die ik van veel mensen heb gehad op welke manier dan ook (ja, er zijn tegenwoordig zoveel communicatie middelen).
Soms denk ik weleens, ik zou die 4daagse ook makkelijk in mijn eentje kunnen lopen, want je komt onderweg genoeg mensen tegen. Maar het is toch wel erg prettig om een paar wandelmaatjes te hebben. Vooral als je er zo af en toe (eigenlijk teveel, dit jaar) moet afzien. Even lekker klagen tegen mn maatjes, die mij weer kunnen opbeuren/ondersteunen. Es en Rif (samen met mij, toch de "harde kern" ieder jaar weer) bedankt! Natuurlijk ook Helen en Hanke (hank, ook al heb je maar 2 dagen meegedaan) bedankt!
Sowieso zijn er iedere dag weer bekenden langs de kant die ons supporten, wat erg fijn is. Dit jaar zaten de ouders van Helen iedere dag langs de kant van de route, met iets te eten en drinken voor ons, super!
De verzorgingspost van de gemeente was ook weer helemaal top. Het is er altijd gezellig en iedereen staat voor je klaar, even lekker bijtanken. Ook is het leuk om bij de verzorgingspost ieder jaar weer "wandelbekenden" tegen te komen, om ervaringen uit te wisselen en elkaar een hart onder de riem te steken.
Zoals ieder jaar, twijfel ik nu of ik volgend jaar nog mee ga doen. Want het is toch ook wel een pittig weekje en ik kan die vakantiedagen ook gebruiken om gewoon op vakantie te gaan. Maar als ik in februari die mail krijg voor de inschrijving gaat het toch weer kriebelen. Stiekem misschien toch nu al weer, ik zit nu het hele weekend moe en voldaan thuis op te bank na te genieten van de afgelopen dagen, `n heerlijk gevoel!
Misschien moet ik volgend jaar maar eens gaan trainen, die gedachte komt ook ieder jaar weer naar boven. Alleen dat trainen, vind ik niks, het kost zoveel tijd en er staat ook niemand langs de kant om je aan te moedigen, saai! Aan de andere kant is het misschien wel handig en dan wat minder afzien, maar ja, dan is het toch ook geen uitdaging meer? Ik zal er toch nog maar eens goed over nadenken.
Het weer zat natuurlijk ook niet echt mee, dit jaar. Tjonge, poncho aan, poncho uit, poncho aan, enz. enz.. Ik denk dat het weer mijn rug er niet beter op gemaakt heeft, je koelt snel af tijdens het rusten en het is een aanslag op je spieren en laat ik daar nou net last van hebben. Doe mij maar 30 graden, das ook extreem maar toch meer comfortabel. Helaas doe je daar niets aan.
Zoals het er nu voor staat, doen Hanke en Sandra volgend jaar ook met ons mee, Douwine en Helen ook? We zullen zien! Rif en Es hoef ik niet over na te denken, dat weet ik wel zeker. Ieder jaar tijdens/na de 4daagse zijn er toch behoorlijk wat mensen die zeggen het volgende jaar mee te doen, maar meestal zijn er maar 1 of 2 die het ook daadwerkelijk doen. Ik ben benieuwd, wie gaat de uitdaging aan?

Er is toch niets fijners dan lekkerafzien!

Groet Juul