Ik had gisteren al iets willen schrijven, maar heb me lekker laten leiden door mn vermoeidheid. Het is gelukt! Ik heb de 4daagse weer volbracht.
Gisterochtend ging mn wekker om 3.45u. Gelukkig was Michiel weer zo lief om mee op te staan om even mn blaren door te prikken, das pas echte liefde!
4.15u zijn we gestart, ook vandaag liep Hanke weer met ons mee. Weer kreeg ik na een uurtje lopen last van mn rug, balen! Samen met Hanke een kop koffie gedronken in de Hatert om mn rug ff bij te laten komen. Wat erg gezellig was, we zaten zo lekker dat we bijna vergeten waren dat we moesten gaan lopen. Ik had er in ieder geval wel de hele dag kunnen blijven zitten, maar ja, das ook zo zonde. Dus maar weer verder gelopen, Hanke moest op een gegeven moment stoppen om even een grote behoefte te doen, tja dat moet ook gebeuren. Ben in mn eentje verder gegaan, want stoppen kost soms ook erg veel energie. De pijn in mn rug kwam helaas weer opzetten, ben onderhand naar de verzorgingspost toe gestrompeld, waar de rest al was. Daar natuurlijk weer n broodje knakworst gegeten en koffie gedronken. Rifka heeft me op een massagetafel even een paar keer goed dubbelgevouwen zodat mn spieren weer wat meer mee werkten. Helaas, was het van korte duur, de pijn kwam na een tijdje lopen weer terug. Zo is het eigenlijk de hele dag gegaan; even stoppen, even geen pijn, pijn, stoppen, enz. enz.. Van "knalmomenten" is er geen sprake geweest, wel van afzien. Overal waar je komt krijg je gelukkig energie van de mensen langs de kant, heerlijke afleiding van de pijn. Er is een dorp dat er echt uitspringt en dat is Linden (zie foto`s, het zijn er een paar, er was nog veel meer), Linden is een dorp met 274 inwoners, maar het feest is groots. Niet normaal, in bijna iedere tuin is er versiering en staan er poppen en weet ik wat allemaal nog meer. Ieder jaar hebben ze n ander thema, het schijnt voor de inwoners een soort van carnaval te zijn.
Na Linden, komt Beers (gelukkig weer een moment om naar toe te leven), daar krijgen we ieder jaar bij een bekende van Rifka heerlijke tomatensoep. Normaal is Esther degene die daar erg aan toe is, maar dit jaar was ik het. Je zou kunnen zeggen helaas, maar ik ben blij voor Esther dat ik deze 4daagse eens n keer het meest heb afgezien van de "harde kern". Na Beers, komt Cuijk. Vanaf Cuijk begint het echte feest, overal mensen, muziek, de eerste gladiolen die uitgedeeld worden. Al kon ik er ietsje minder van genieten dit jaar, het was weer geweldig, je wordt gedragen door de mensen langs de kant. Het is een bijna idiote onverstelbare gebeurtenis en dat alles voor 4 dagen lopen. Je gaat je toch een soort van "held" voelen, das best lekker!
Op de Via Gladiola (voor de mensen die het niet weten, 1x per jaar heet de Sint Annastraat zo, omdat de wandelaars hier Nijmegen weer binnenkomen) is het feest helemaal super! Rijen dik mensen, tribunes vol, gaaf! Daar doe je het toch voor, het einde, eindelijk zit het erop.
Het was weer een weekje lekker afzien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten