donderdag 22 juli 2010
Dag 3
Vanochtend konden we gelukkig een uurtje langer slapen. Dat was wel te merken want ik was erg duf toen ik opstond en moest uiteindelijk haasten om op tijd te komen. Op het moment dat ik weg wilde gaan zag ik een schaduw in ons voorhalletje (of met een mooi woord vestibule), de deur zat dicht en ik zag iets heen en weer bewegen. In eerste instantie begon ik aan mezelf te twijfelen, "is de gekte toegeslagen door de vierdaagse", dus heb ik even staan kijken. De conclusie was toch echt dat ik steeds een schaduw zag bewegen. Ik moet toegeven dat ik als de dood voor muizen en dat soort beesten ben, dus durfde ik de deur niet open te maken. Er zat dus niets anders op dan Michiel wakker te maken, gelukkig kwam hij snel zijn bed uit om mij te redden. Michiel trok heldhaftig de deur direct open en kwam tot de ontdekking welk levend wezen erachter zat. Het was een kikker! Hoe die er komt is een raadsel, we hebben weleens kikkers bij onze vijver, maar de vijver zit achter het huis. Michiel heeft de kikker weer vrijgelaten in zijn eigen natuurlijke habitat.
Toen dus snel naar de start, ik was maar 5 minuten te laat. De start ging gelukkig vandaag erg soepel, we konden zelfs 2 minuten voor de officiƫle tijd vertrekken. Bij de start kregen we weer de ouderwetse knipkaart uitgedeeld omdat de nieuwe polsbandjes toch niet blijken te werken.
Na een uurtje lopen hebben we even heerlijk koffie gedronken bij Patries en daarna ging onze tocht verder richting Malden, Molenhoek en Mook. In Mook hebben we heel even rustig gezeten omdat Es en ik die 80km en die van vandaag toch wel flink in onze benen voelden. Na Mook kwamen we door Middelaar, Plasmolen en Milsbeek. Omdat toen de heuvels inzicht kwamen hebben we even rust genomen. De heuvels zijn voor mij eigenlijk nooit een probleem, gelukkig. Zelfs Esther die normaal niets anders meer kan dan voet voor voet zetten tijdens de bergetappes, had zelfs de energie om tussendoor te gaan bellen, een unicum. Tussendoor zijn we nog even gestopt in Bredeweg om bij Oom Theo van Rif langs te gaan. Na Groesbeek hebben we nog even een soepje gegeten bij de rustpost van het CWZ. Toen was het tijd voor de echte berg etappe, de zevenheuvelenweg. Ik heb Es en Rif al snel gelost en heb in mijn eentje de bergen beklommen. Vooral ook met in mijn achterhoofd dat bij aankomst in Nijmegen er mensen voor mij klaar zaten langs de kant. Ik kon dan ook even rustig gaan zitten toen ik bij Ria aankwam en heb op Es en Rif gewacht. Daarna zijn we doorgegaan naar de Groesbeeksedwarsweg, waar weer bekenden stonden te wachten. Het thema aan de groesbeeksedwars was rood, dus had ik vandaag mn kleding en bril daar op aangepast. Daar heb een tijdje langs de kant gezeten en zitten genieten van de feeststemming die daar hing. Toen snel naar huis en bloggen, want ik ga zo lekker BBQen bij de ouders van Rif.
Ik moet zeggen dat ik wel lekker heb gelopen vandaag. De eerste paar uren waren wel lastig/zwaar, mijn voeten deden (nou ja, doen, maar het lijkt te wennen) flink zeer, alsof ze beurs zijn. De blaren vallen mee ik heb er tot nu toe nog maar 2! Het minst ooit! Weet nog niet of ik vandaag blaren heb gescoord, want ik nog met mn voetje in het badje.
Het valt me allemaal erg mee dit jaar. Maar ja, wat wil je na die 50km van vorig jaar. Dat 6e kruisje ga ik (ongelukken uitgesloten) morgen wel halen. Op naar de Via Gladiola!
Toen dus snel naar de start, ik was maar 5 minuten te laat. De start ging gelukkig vandaag erg soepel, we konden zelfs 2 minuten voor de officiƫle tijd vertrekken. Bij de start kregen we weer de ouderwetse knipkaart uitgedeeld omdat de nieuwe polsbandjes toch niet blijken te werken.
Na een uurtje lopen hebben we even heerlijk koffie gedronken bij Patries en daarna ging onze tocht verder richting Malden, Molenhoek en Mook. In Mook hebben we heel even rustig gezeten omdat Es en ik die 80km en die van vandaag toch wel flink in onze benen voelden. Na Mook kwamen we door Middelaar, Plasmolen en Milsbeek. Omdat toen de heuvels inzicht kwamen hebben we even rust genomen. De heuvels zijn voor mij eigenlijk nooit een probleem, gelukkig. Zelfs Esther die normaal niets anders meer kan dan voet voor voet zetten tijdens de bergetappes, had zelfs de energie om tussendoor te gaan bellen, een unicum. Tussendoor zijn we nog even gestopt in Bredeweg om bij Oom Theo van Rif langs te gaan. Na Groesbeek hebben we nog even een soepje gegeten bij de rustpost van het CWZ. Toen was het tijd voor de echte berg etappe, de zevenheuvelenweg. Ik heb Es en Rif al snel gelost en heb in mijn eentje de bergen beklommen. Vooral ook met in mijn achterhoofd dat bij aankomst in Nijmegen er mensen voor mij klaar zaten langs de kant. Ik kon dan ook even rustig gaan zitten toen ik bij Ria aankwam en heb op Es en Rif gewacht. Daarna zijn we doorgegaan naar de Groesbeeksedwarsweg, waar weer bekenden stonden te wachten. Het thema aan de groesbeeksedwars was rood, dus had ik vandaag mn kleding en bril daar op aangepast. Daar heb een tijdje langs de kant gezeten en zitten genieten van de feeststemming die daar hing. Toen snel naar huis en bloggen, want ik ga zo lekker BBQen bij de ouders van Rif.
Ik moet zeggen dat ik wel lekker heb gelopen vandaag. De eerste paar uren waren wel lastig/zwaar, mijn voeten deden (nou ja, doen, maar het lijkt te wennen) flink zeer, alsof ze beurs zijn. De blaren vallen mee ik heb er tot nu toe nog maar 2! Het minst ooit! Weet nog niet of ik vandaag blaren heb gescoord, want ik nog met mn voetje in het badje.
Het valt me allemaal erg mee dit jaar. Maar ja, wat wil je na die 50km van vorig jaar. Dat 6e kruisje ga ik (ongelukken uitgesloten) morgen wel halen. Op naar de Via Gladiola!
woensdag 21 juli 2010
Dag 2
Vandaag hadden we de vroege start van 5.15u. Esther had nog een blaar die voor vertrek moest worden doorgeprikt, gelukkig is Rif hier heel handig in en was het klusje snel geklaard. Toen de start, die was enigzins dramatisch. We hebben ongeveer drie kwartier moeten wachten voordat we door de start konden. Doordat er mensen waren die ondanks dat ze geen vroeg startkaart hadden, wel probeerden om door de vroege start te komen. Dit lukte niet maar leverde ook vertraging op, ze bleven wel in de rij staan. Daarbij kwamen er ook mensen die zonder in de rij te staan wilden gaan starten, ook deze mensen werden terug de rij in gestuurd, maar een en ander leverde veel vertraging en het nodige gejoel en commentaar van de rest van de lopers op. Jammer dat sommige mensen denken dat ze de regels kunnen omzeilen. Nu houd ik zelf ook niet zo van regels en lees ik er het liefst tussendoor, maar als je ruim 40.000 mensen in goede baan moet leiden, zijn regels absoluut nodig.
Tijdens het lopen kwam ik mijn oom Henk tegen, die ook meeliep. Ik ben een tijdje met hem meegelopen. Gezien zijn tempo wat hoger was dan dat van ons, ben ik bij een koffietentje afgehaakt om voor Es, Rif en mij koffie te halen. Helaas was daar weer sprake van een iets te opdringerige mevrouw die dacht dat ze voorrang had. Ze pakte voor mijn neus de door mij bestelde koffie weg onder het motto "ik stond hier al langer" mooi niet. Ik heb terwijl ik stond te wachten haar aanzien komen lopen. Even later zijn we ergens gaan rusten en wilde ik even mijn waterfles bijvullen ook daar was weer sprake van duwen en dringen en vooral ervoor zorgen dat je als eerste aan de beurt bent. Volgens mij ben ik toch niet echt het type mens dat zich snel aan de kant laat zetten, maar het is toch echt drie keer in 3 uur tijd gebeurt. Jammer, wandelen geeft vaak toch een gevoel van saamhorigheid alleen als er niet gewandeld word, is het ieder voor zich.
Eerlijk gezegd was mijn humeur toen ik vanochtend opstond al niet al te florissant en doorbovenstaande irritaties werd het er niet beter op. De woensdag is over het algemeen mijn minste dag en ook dit jaar had ik weer last van mijn overbekende "woensdag vierdaagse dip". Een saaie route en de vermoeidheid die erin hakt. Mijn voeten begin ik toch wat meer te voelen vandaag en mijn spieren komen lichtelijk in opstand. Als je dan ook nog de helft van de route alleen maar in en rondom Wijchen loopt, komt dat niet ten goede van je humeur. Toch heb ik volgens mij wat minder gezeurd en humeurig gedaan dan normaal. Ik zal het morgen aan mijn wandelmaatjes vragen. In ieder geval is het minder zeuren en humeurig zijn, naar mijn idee het gevolg van dat het allemaal eigenlijk nog steeds wel verbazingwekkend goed gaat. Ik heb dan wel een aantal blaren erbij gescoord vandaag, maar die lijken ook wel mee te vallen. Het lijkt erop dat ik ook wat rustiger loop dan normaal, wat minder haast heb en dus ook minder geforceerd loopt. Mijn rug die vaak opspeelt voel ik heel licht, maar das eigenlijk normaal. Oja, even terug naar het wandelen. In Beuningen zat Helen (zij liep de afgelopen 2 jaar met ons mee, sneuvelde helaas vorig jaar na de 1e dag) langs de kant met meloen en koude drankjes, heerlijk even bijtanken. Daarna zijn we doorgelopen naar de finish. Ik ben direct naar huis gegaan om me te douchen en toen snel naar Jenny gegaan die langs de route woont. Daar gezellig gezeten en gekeken hoe de laatste wandelaars voor de bezemwagen uit liepen.
Het weer was vandaag niet fijn, de luchtvochtigheid was hoog. Gezien ik nogal veel zweet, was dat niet prettig omdat het zweet niet opdroogde door de zon, waardoor ik de hele dag kletsnat was. Het was gister dan wel warmer, maar een stuk prettig weer.
Het afzien zat vooral in mijn hoofd vandaag, vermoeidheid en irritatie door het aso gedrag van sommige medewandelaars en het weer was ook niet echt lekker. Voor Es was het vandaag denk ik toch het meest afzien, die had veel last van haar heup. Dit was zelfs zo zichtbaar voor anderen dat ze bij de rustpost van het CWZ tot in de watten verzorgd werd. Ach ja, dan haal ik toch liever zelf mijn broodje, dan dat ik het krijg aangereikt ;-)
De helft zit er weer op en het valt me erg mee, nog maar 2 dagen te gaan. Dat gaat helemaal goed komen!
Tijdens het lopen kwam ik mijn oom Henk tegen, die ook meeliep. Ik ben een tijdje met hem meegelopen. Gezien zijn tempo wat hoger was dan dat van ons, ben ik bij een koffietentje afgehaakt om voor Es, Rif en mij koffie te halen. Helaas was daar weer sprake van een iets te opdringerige mevrouw die dacht dat ze voorrang had. Ze pakte voor mijn neus de door mij bestelde koffie weg onder het motto "ik stond hier al langer" mooi niet. Ik heb terwijl ik stond te wachten haar aanzien komen lopen. Even later zijn we ergens gaan rusten en wilde ik even mijn waterfles bijvullen ook daar was weer sprake van duwen en dringen en vooral ervoor zorgen dat je als eerste aan de beurt bent. Volgens mij ben ik toch niet echt het type mens dat zich snel aan de kant laat zetten, maar het is toch echt drie keer in 3 uur tijd gebeurt. Jammer, wandelen geeft vaak toch een gevoel van saamhorigheid alleen als er niet gewandeld word, is het ieder voor zich.
Eerlijk gezegd was mijn humeur toen ik vanochtend opstond al niet al te florissant en doorbovenstaande irritaties werd het er niet beter op. De woensdag is over het algemeen mijn minste dag en ook dit jaar had ik weer last van mijn overbekende "woensdag vierdaagse dip". Een saaie route en de vermoeidheid die erin hakt. Mijn voeten begin ik toch wat meer te voelen vandaag en mijn spieren komen lichtelijk in opstand. Als je dan ook nog de helft van de route alleen maar in en rondom Wijchen loopt, komt dat niet ten goede van je humeur. Toch heb ik volgens mij wat minder gezeurd en humeurig gedaan dan normaal. Ik zal het morgen aan mijn wandelmaatjes vragen. In ieder geval is het minder zeuren en humeurig zijn, naar mijn idee het gevolg van dat het allemaal eigenlijk nog steeds wel verbazingwekkend goed gaat. Ik heb dan wel een aantal blaren erbij gescoord vandaag, maar die lijken ook wel mee te vallen. Het lijkt erop dat ik ook wat rustiger loop dan normaal, wat minder haast heb en dus ook minder geforceerd loopt. Mijn rug die vaak opspeelt voel ik heel licht, maar das eigenlijk normaal. Oja, even terug naar het wandelen. In Beuningen zat Helen (zij liep de afgelopen 2 jaar met ons mee, sneuvelde helaas vorig jaar na de 1e dag) langs de kant met meloen en koude drankjes, heerlijk even bijtanken. Daarna zijn we doorgelopen naar de finish. Ik ben direct naar huis gegaan om me te douchen en toen snel naar Jenny gegaan die langs de route woont. Daar gezellig gezeten en gekeken hoe de laatste wandelaars voor de bezemwagen uit liepen.
Het weer was vandaag niet fijn, de luchtvochtigheid was hoog. Gezien ik nogal veel zweet, was dat niet prettig omdat het zweet niet opdroogde door de zon, waardoor ik de hele dag kletsnat was. Het was gister dan wel warmer, maar een stuk prettig weer.
Het afzien zat vooral in mijn hoofd vandaag, vermoeidheid en irritatie door het aso gedrag van sommige medewandelaars en het weer was ook niet echt lekker. Voor Es was het vandaag denk ik toch het meest afzien, die had veel last van haar heup. Dit was zelfs zo zichtbaar voor anderen dat ze bij de rustpost van het CWZ tot in de watten verzorgd werd. Ach ja, dan haal ik toch liever zelf mijn broodje, dan dat ik het krijg aangereikt ;-)
De helft zit er weer op en het valt me erg mee, nog maar 2 dagen te gaan. Dat gaat helemaal goed komen!
Abonneren op:
Posts (Atom)





