Dag 4

Het was een kort nachtje vannacht. Gisterenavond gezellig gebarbecued bij de ouders van Rif. Ik was wel op tijd naar huis gegaan, maar was te onrustig om te gaan slapen. Heb denk ik een uurtje of 4 a 5 geslapen. Weinig zin om op te staan vannochtend, maar blijven liggen was natuurlijk ook geen optie. Gelukkig is Michiel even mee opgestaan om mijn blaren door te prikken, wel zo fijn als een ander dat doet. Toen op naar de start, we hadden vandaag net als woensdag de vroege start. De vroege start ging iets sneller vandaag, maar schoot nog steeds niet echt op. Rond 5.45u konden we starten. Mijn idee voor volgend jaar is de vroege startkaarten (die je maar voor 2 dagen krijgt) op marktplaats aan te gaan bieden, voor de mensen die iedere dag vroeg willen starten. De vroege start is eigenlijk alleen maar vroeg opstaan, lang wachten en levert nauwelijks tijdswinst op. Er zijn altijd mensen die lopen te azen/schooien op de vroege startkaarten, als ze echt willen dan willen ze vast wel wat geld ervoor neerleggen. Rif heeft al ooit een startkaart verkocht voor 3 biertjes, wie weet wat we er nog meer uit kunnen halen. Dan starten we wel een uur later of eigenlijk maar een kwartier, zoals ook vandaag weer het geval was met de mensen die de late start hadden. Geen goed systeem dus.
Weer terug naar het lopen van vandaag. De laatste dag en dat was te merken, de vermoeidheid overheerste. Ondanks dat liep ik de eerste paar uur best wel aardig. Op de dijk richting Linden raakte ik aan de praat met een wandelaar die er wat doorheen zat, we hebben een tijd gezellig gekletst. Hij liep voor het eerst en gaf na een kwartier aan, al een kwartier niet meer aan zijn zere voeten te hebben gedacht en ze dus ook te hebben gevoeld. We hebben een uurtje samen gelopen en hij bedankte mij vriendelijk voor het meelopen. Moet zeggen dat het voor mij ook een goede afleiding was, want mijn voeten deden toch ook flink zeer vandaag. Daarna heb ik even met een Pro Persona collega gesproken, tot aan Linden. Toen was het tijd om Es en Rif weer op te zoeken om bij iemand langs te gaan in Linden, althans dat dacht ik, sommige dingen /plekken zitten na 6 vierdaagses nou eenmaal vast in hoofd gesleten. Alleen was degene bij wie we altijd even gedag zeggen er vandaag niet in Linden. Op naar Beers toen maar, toen kwam ik weer mijn oom Henk tegen, die liep ook nog steeds goed, had alleen zijn nieuwe wandelschoenen ingeruild voor zijn oude vertrouwde werk schoenen, omdat hij last van zijn tenen had in zijn wandelschoenen. In Beers ging oom Henk weer verder en hebben Rif, Es en ik even snel een broodje knakworst gehaald bij de rustpost van het CWZ en zijn daarna doorgegaan naar Annie, ons vaste soepadres. De soep van Annie was weer heerlijk en gaf nieuwe energie. Helaas was die energie na een half uurtje alweer op. In het centrum van Cuijk sloeg de vermoeidheid/pijn van mijn voeten over naar mijn benen. Mijn knieen werden daardoor instabiel en daardoor ook mijn passen. Lekker lopen was het niet meer, we zijn nog een paar keer extra even gaan zitten om mijn knieen (en de heupen van Es) wat rust te geven. De pijn ging niet meer weg, maar de gedachte aan de finsch die eraan zat te komen, maakte alles te dragen.
Rond een 14.30u kwamen we aan op de Via Gladiola oftwel de intocht die 5 kilometer lang is. Het was weer een groot feest, zoals ieder jaar. Halverwege de Via Gladiola, is de Villa Gladiola waar we ieder jaar ingehaald worden door onze naasten. Daarna met mijn handen vol met gladiolen het laaste stuk op naar de finish. Daar kreeg ik mijn 6e beloning een zilveren medialle met een kroontje erop.
Ik kan niet anders zeggen dat deze keer toch echt lekkerafzien was. Natuurlijk had ik wel last van pijn en blaren, maar nog nooit zo weinig als deze keer. Het voor mij de minst zware vierdaagse die ik ooit gelopen heb. We zijn tijdens het wandelen wel tot de conclusie gekomen dat we de 50kilometer van vorig jaar, misschien wel nodig hebben gehad om meer te genieten van de 40 kilometer. Iedere dag hebben we genoten van het moment dat de 50km lopers van ons pacours afgingen om de extra lus/kilometers te lopen "wat fijn dat wij dat niet meer hoeven". Ook heb ik weer meer deel uitgemaakt van alles buiten het wandelen om, de vierdaagse feesten en gezellig bij anderen naar de lopers kijken.
Het was ook weer erg fijn om samen met mijn vaste wandelmaatjes Rif en Es de vierdaagse te lopen, ze zijn gelukkig wel wat gewend van mij en weten dat ik soms gewoon even moet zeuren en klagen. Heerlijk dat dit kan en mag, maar ook dat ik mijn flauwe en irritante grappen mag maken en natuurlijk allerlei ander lief en leed kan delen. Ook vond ik het weer leuk om deze blog bij te houden, even de dag eruit gooien/verwerken en dit delen met anderen. Het is altijd prettig om steun/reacties te krijgen op mijn 4daagse ervaringen in alle verschillende (digitale) communicatie vormen die er zijn.
Al met al was het dus een geslaagde vierdaagse. Wie weet volgend jaar weer (hoewel ik ieder jaar twijfel, maar toch ook weer mee doe), daar ga ik nu nog niet aan denken. Nu ga ik lekker genieten van mijn prestatie en de welverdiende rust na 4 dagen lekker afzien.